آن ستارگان به چشم راديو تلسكوپ ها مىرسد 9 هزار ميليون سال در راه بوده تا اينكه به زمين رسيده است . گفتيم « امروز و امشب » و ممكن است تصور كنند كه اشتباه مىكنيم چون در روز نمىتوان ستارگان را ديد . اما نديدن ستارگان در روز ، جز موارد ضعف دوره‌ظاى بود كه نوع بشر راديو تلسكوپ نداشت و امروز با داشتن راديو تلسكوپ مانند " راديو تلسكوپ آرسى بوئه " واقع در " پروتوريكو " كه قطر آن سه صد متر است ، مىتوانند هنگام روز هم ستارگان را ببينند . روشنايى بعضى از اين ستارگان موسوم به كوآزر ده هزار مليارد برابر نور خورشيد ما مىباشد . بايد بگوييم كه در اين رقم نه اشتباه راه يافته و نه اغراق . واحد مقياس سنجش نور ستارگان از طرف منجمين نور خورشيد ماست . بعضى از منجمين از قرن هيجدهم به اين طرف رفته رفته عادت كرده بودند كه از اجرام بزرگ نورانى كه در جهان كشف مىشود ، حيرت ننمايد و اعداد نجومى آن ها را دوچار شگفتى نكند ، معهذا از سال 1963 ميلادى كه اولين كوآزر كشف گرديد ، عقل دانشمندان نجومى متزلزل شده است ، و وقتى پشت راديو تلسكوپ آرسى بوئه يك كوآزر دور دست را مورد مطالعه قرار مى دهند ، سر را با دو دست مى گيرند كه مبادا عقل از سر شان برود و ديوانه شوند . كوآزر ها آن قدر نورانى هستند كه روشنايى آن ها ده هزار مليارد برابر نور خورشيد مىباشد و لذا بدون اينكه دوچار اغراق بشويم مىتوانيم بگوييم كه خورشيد ما در قبال يك كوآزر چون يك چراغ خاموش است . و براى اينكه ده هزار مليارد برابر خورشيد بهتر در نظر مجسم شود مىتوانيم عدد يك را بنويسيم